
เรื่องรัก น้อยนิด "แรงดึงดูด" มหาศาล
++ บทความมีการเปิดเผยส่วนสำคัญของหนัง ++
ศูนย์นาฬิกา สามสิบเจ็ดนาที ของวันที่ สิบเก้า กรกฎาคม สองห้าสี่เปด
ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมคว้าดีวีดีกล่องสีชมพูแป๋นมาเปิดอีกครั้งเป็นรอบที่สี่
... อาจะเป็นเพราะ "แรงดึงดูด" กระมัง
.........................
จะหาว่าเชยก็ยอม
แต่พึ่งจะได้มีโอกาสเขียนถึงหนังเรื่องนี้เป็นจริงเป็นจังก็คราวนี้
ก่อนหน้านี้เคยเขียนไปลงไว้ในพันธ์ทิพย์แล้วกระเด็นหายไป
การได้กลับมาดูหนังเรื่องนี้อีกครั้งเป็นรอบที่ห้า
ทำให้คิดว่า... ถึงเวลาแล้วล่ะ ที่จะเขียนถึงหนังไทยที่ผมรักมากที่สุดเรื่องหนึ่ง
.........................
เรื่องราวของ "แรงดึงดูด"
ว่ากันว่า แรงที่กระทำบนโลกมีสองแรงหลักๆ
หนึ่ง แรงแม่เหล็กไฟฟ้า
สอง แรงโน้มถ่วงของโลก
แต่ในโลกที่สร้างโดยเป็นเอก รัตนเรืองใบนี้
มีแรงดึงดูด เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งแรง
แรงนี้วัดค่าไม่ได้ทางฟิสิกส์
ระบุเป็นนิวตันไม่ได้
เป็นเรื่องตลกใหญ่ถ้าจะพยายามหาค่าการกระจัด
แรงนี้เรียกว่า
"แรงดึงดูด...แห่งรัก"
.........................
"แรงดึงดูด...แห่งรัก"
มีคนเคยกล่าวเอาไว้ว่า
"การตายเป็นการพักผ่อนอย่างหนึ่ง เพื่อที่จะตื่นขึ้นมาในภพหน้าอย่างสดชื่น"
เคนจิเห็นด้วยกับคำพูดนั้น
เขาพยายามฆ่าตัวตายนับครั้งไม่ถ้วน
เขาไม่ต้องการที่จะรับรู้อะไรในโลกอีกแล้ว
ขี้เกียจตามแฟชั่น
ขี้เกียจรับโทรศัพท์
ขี้เกียจตอบอีเมลล์
ไม่มีอะไรในโลกที่ทำให้เขาสนใจได้อีกแล้ว
จริงหรือ?
"ความตายช่างสวยงาม" (this is bliss) คือคำพูดสุดท้ายของเคนจิ
แต่มันเป็นเช่นนั้นจริงๆหรือ?
รู้สึกว่า "แรง" อะไรสักอย่างจะไม่เห็นด้วยกับความคิดนี้ของเคนจิ
ทำให้การฆ่าตัวตายของเขาล้มเหลวนับครั้งไม่ถ้วน
.........................
"แรงดึงดูดแห่งโชคชะตา"
subject 1:เคนจิ หนุ่มชาวญี่ปุ่นที่มาทำงานในเมืองไทย
subject 2:นิด สาวน้อยชาวไทยที่ทำหน้าที่บริการแขกจากประเทศญี่ปุ่น
space: ห้องสมุดของมูลนิธิญี่ปุ่น ในประเทศไทย
เคนจิก้มหน้าก้มตาเก็บหนังสือ แล้วบังเอิญมองลอดผ่านชั้นหนังสือไปเห็นแผ่นหลังของ
สาวไทยในชุดนักเรียนญี่ปุ่น
"ตุ้บ"
หนังสือหลุดมือ
เคนจิก้มลงเก็บ
เธอหายตัวไปเสียแล้ว
เคนจิมองไปรอบๆ ได้แต่เพียงสบตาเธอเสี้ยววินาที
"แรง" ได้เกิดขึ้นแล้ว
ร่องรอยเพียงอย่างเดียวของเธอ
สมุดนิทานภาพหนึ่งเล่ม ว่าด้วย "จิ้งจกเดียวดาย"
.........................
"แรงดึงดูด...กับจิ้งจก"
"...ความคิดของมันจะมีค่ากะไร ในเมื่อไม่มีใครอยู่ให้มันแบ่งปันด้วย"
เคนจิอาศัยอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย
แต่ไม่มีใครพูดภาษาเขา
ไม่มีใครเข้าใจ ว่าเขาคิดอะไร
บรรณารักษ์ที่ทำงานที่ห้องสมุด
พี่ชายตัวแสบของเคนจิ
แม่จะพูดภาษาเดียวกัน
แต่ก็เหมือนกับเป็นพยางค์ที่คุ้นหูเคนจิเท่านั้น
ไม่มีการสื่อสาร
ไม่มีบทสนทนา
เช่นนั้นแล้ว
เค้าจะแบ่งปันความคิดกับใครเล่า?
.........................
"ตูม"
เป็นอีกตูมที่ทำให้ เคนจิ คลาดกับนิด
แต่คราวนี้ตลอดกาล
แต่นั่นทำให้เขาได้พบกับน้อยแทน
.........................
"แรงดึงดูดแห่งโชคชะตา"
subject 1:เคนจิ หนุ่มชาวญี่ปุ่นที่มาทำงานในเมืองไทย
subject 2:น้อย พี่สาวนิด
space: บ้านของน้อย และนิด สภาพ... (หาคำบรรยายไม่ได้)
เสียงเทปภาษาญี่ปุ่นเปิดคลอไปขณะเคนจิพยายามล้างจานกองมหึมา
เสมือนว่า
การพยายามติดต่อสื่อสารได้เริ่มต้นขึ้น
เป็นครั้งแรกที่เคนจิได้รู้สึกว่า
เขา"กลับมาถึงบ้าน" แล้ว
หญิงสาวหนึ่งคนที่พูดจากับเขาผ่าน สาม ภาษา
แต่นั่นสำคัญหรือ?
นิสัยของเธอต่างกับเขาราวฟ้ากับดิน
ราวกับเป็นคู่ตรงกันข้าม
.........................
"แรงแห่งคู่ตรงกันข้าม"
เกือบทุกเฟรมในหนัง
หากเราลองฟรีซภาพดู
จะพบว่าในโลกของเป็นเอกใบนี้
จะพบสิ่งที่คู่กันอยู่
"ฟ้าจะมาหลงอะไรกับปลารูปหล่อ?
ฟ้ามาทำสัญญาอะไรกับนกตัวดี?"
ผ่านสัญญลักษณ์ของคู่สีตรงกันข้าม
แดง
และ
เขียว
ผ่านการจัดองค์ประกอบที่สวยงาม
ตรงกันข้าม
แต่เป็นคู่สี
.........................
"แรงดึงดูด...แห่งรัก"
ความตายเคยเป็นสิ่งสวยงาม
หนึ่งเดียวที่เคนจิ ถวิลหา
กล้องเคลื่อนผ่าน พาสปอร์ต สมุดนิทานภาพ ปืนสองกระบอก ใบขับขี่ มีด บุหรี่ ไฟแช็คฯลฯ
มือของเขาถูกลงตรวนเอาไว้
จึงไม่ใครถนัดนัก
ที่จะค่อยๆเอื้อมไปหยิบ
บุหรี่
และ
ไฟแช็ค
ขึ้นมาจุดสูบ
ความตายนั้นสวยงาม
แต่หารู้ไม่
"ความรัก" นั้น สวยยิ่งกว่า...
เพราะแรงขับเคลื่อนนี้
ทำให้โลกหมุนไปได้
ทำให้เราอยากมีชีวิตอยู่ต่อไป
ทำให้จิตใจเราสามารถต่อสู้กับอุปสรรคมหึมาขวางหน้าได้
เพราะเราเชื่อมั่นในความรัก
น้อยจึงทำงานเป็นสาวเสิร์ฟในโอซากา
และเคนจิ จะโผล่ไปเซอร์ไพรส์เธอ... สักวัน
.........................
และคงเป็นแรงดึงดูดอะไรสักอย่าง
ที่ทำให้ผมตกหลุมรักหนังเรื่องนี้เข้าเต็มเปา
จนหยิบมันมาดูอีกจนเรียกได้ว่า ดูจนคุ้ม
ขอบคุณ เป็นเอก และ ปราบดา กับมุมมองในเรื่องแรงดึงดูดของความรัก
อย่างน้อยๆก็ทำให้หลายๆคน (รวมถึงผม) รู้สึกคุ้มค่า
ที่จะรอ แรงดึงดูดนั้น
พาเราไปหาใครสักคน
ขอบคุณครับ
lakari : 19-08-2548